OSTARA

OSTARA/JARE GODY

Przypada w dzień Równonocy Wiosennej, czyli 20.03

Ostara to sabat równonocy wiosennej, jeden z czterech sabatów mniejszych. Znany jest również jako Festiwal Drzew. Obchodzony jest co roku, pierwszego dnia wiosny, czyli w czasie zrównania dnia z nocą. Jest to bowiem symboliczny moment, kiedy światło wygrywa z ciemnością i rozpoczyna się okres radości i płodności. Symbolem tego święta jest jajko, co przejęła również tradycja chrześcijańska w święcie Wielkiej Nocy.

Również nasi rodzimi Słowianie, obchodząc święta związane z cyklem przemian w przyrodzie, z charakterystycznymi dla Europy porami roku, czcili ten szczególny czas jako Święto Jaryły, czyli Jare Gody. Było to święto obchodzone podczas równonocy wiosennej lub w pierwszą niedzielę po równonocnej pełni księżyca. Odwoływało się do symbolicznego odpędzenia zimy, a także powitania i przyjęcia wiosny. Są z tym świętem związane różne obrzędy magiczne, które przetrwały do dziś w formie zwyczajów ludowych, takie jak topienie Marzanny lub malowanie jajek - mających wnieść do domostw energię i radość życia oraz mających zapewnić urodzaj i powodzenie na cały nowy, rozpoczynający się wiosną rok wegetacyjny. Dla Słowian święto to dotyczy szczególnie Matki Ziemi i bóstwa Jaryły. U naszych sąsiadów istnieje podobne święto - tzw. Maślenica. Zachowało się ono również od czasów pogańskich. Jest, podobnie jak u nas, kojarzone z odejściem zimy i powitaniem wiosny.

Święto to powinniśmy, jak to kiedyś bywało, zacząć od radykalnych porządków, wietrzenia szaf i pościeli tak, by z naszego domu wypędzić resztki zimy. W słowiańskich i pogańskich czasach zbierano się potem na placach miejscowości i hałasowano wszystkim, czym można było hałasować, by przepędzić zimę. Potem wykonywano kukłę, z którą obchodzono domy, by zebrała całe wygonione za sprawą porządków zło. Tę kukłę spalano. Nazywa się ją do tej pory Marzanną (od mar lub mor, co oznacza śmierć).

Ostara jest świętem bardzo złożonym. Szczególnie związana jest z tajemnicą śmierci i zmartwychwstania. W marcu przypadają rocznice śmierci bóstw: Adonisa, Ozyrysa i innych, a także Jezusa, którego męka, śmierć i zmartwychwstanie przypada na żydowskie święto paschy. Wszyscy oni giną, by po trzech dniach zmartwychwstać (jak więc widać, chrześcijaństwo nie jest w tej kwestii oryginalne).

Jeżeli chcemy przyciągnąć do siebie bogactwo, w dzień ten zaopatrzmy się w doniczkę oraz nasiona rośliny, która szybko kiełkuje - np. rzeżuchy. Posadźmy ją w donicy, wyobrażając sobie, że tak jak ona będzie się rozwijać, tak będzie wzrastało nasze bogactwo.

Otaczajmy się podczas Ostary kolorem żółtym i zielonym, malujmy jaja, odradzajmy się na nowo, zostawiajmy za sobą zimę. Jest to święto natury, jeżeli jednak nie mamy w pobliży łąki, po której możemy pobiegać bosą stopą, kupmy chociaż jednego kwiatka - jako symbol święta. I niech nam się darzy.

Ostara

To czas, kiedy bóg poślubia i zapładnia powracającą z zaświatów boginię, owocem ich miłości jest odradzające się na ziemi życie. Ēostre czy Ostara przedstawiana była jako młoda, piękna kobieta ubrana na biało i z wiankiem na głowie. Legenda głosi, że zimą Ostara znalazła w śniegu rannego ptaka i żeby go uratować zamieniła go w zająca. Jednak zmiana nie była pełna i zając ten nadal składał jaja. Aby podziękować Ostarze za uratowanie życia, malował on te jajka i składał bogini w ofierze. Od tej pory symbolem bogini Ostary był zając. Miał on oznaczać płodność i urodzaj. Innym, tradycyjnym symbolem Ostary jest jajko. Jego kształt oznacza odrodzenie, rozpoczęcie cyklu życia. Zmieszane z białkiem żółtko oznaczało mieszanie się pierwiastków męskiego i żeńskiego. Tradycyjnie zaś jajko jest symbolem rodzącego się życia.


Inaczej Święto Wiosny
Obchodzi się je podczas równonocy wiosennej 21 marca. Budzenie się do życia po okresie spoczynku i początki nowych procesów zachodzących w przyrodzie są głównym motywem tego święta oraz rytuałów odprawianych z tej okazji. Obowiązującym kolorem jest zielony (kolor roślin) i żółty (kolor słońca). Świętu Wiosny patronuje żywioł powietrza, toteż słucha się podczas jego obchodów muzyki granej na instrumentach podporządkowanych mu.

Do rytuałów praktykowanych podczas Ostary należą:

• oczyszczanie ludzi i pomieszczeń z negatywnych energii zgromadzonej podczas zimy
• dzielenie się z bliskimi jajkiem (co wam to przypomina?)
• ozdabianie domu kwiatami i roślinami
• zasianie nasion lub zasadzenie roślin obojętne, czy to grządka w ogrodzie czy doniczka na parapecie.

Podczas tego święta stosuje się następujące zapachy kadzideł i olejków eterycznych:

• lawenda
• mięta
• szałwia

i inne oczyszczające zapachy.

Wskazane jest, aby powstały podczas spalania dym i zapach rozprowadzać przy pomocy wachlarza lub ptasiego pióra. (Oczywiście znalezionego, nie wyrwanego żywcem)
Zalecane na to święto ozdoby i biżuteria powinny być wykonane ze złota, akwamarynów, kamieni księżycowych, droższa wersja to szmaragdy i diamenty.

Kiedyś święto czczono też uroczystym posiłkiem, składającym się ze słodkiego pieczywa, warzyw, owoców, miodu i jajek, których skorupki rozrzucano w ogrodzie. Możemy skorzystać z tej tradycji i przygotować świąteczny posiłek. W tym czasie dobrze jest zrezygnować z mięsa i spożywać tylko potrawy wegetariańskie. Ponieważ Ostara to Festiwal Drzew, nie może obejść się bez spaceru po lesie. Wybierzmy się w tym czasie na przechadzkę, słuchajmy śpiewu ptaków, przytulmy się do drzew, żeby poczuć ich energię. Można też zostawić w lesie pomalowane na czerwono jajka. To zapewni nam powodzenie w przyszłym roku.

Aby oczyścić swoją osobistą energię, warto wziąć kąpiel z dodatkiem soli lub olejkiem werbenowym. Można też medytując wizualizować wokół siebie kulę białego światła. Jeśli zobaczymy w niej jakieś zabrudzenia, wyczyśćmy je. Możemy też wizualizować obmywającą nas wodę.